به گزارش چابک آنلاین : افزایش نرخهای سود، محدودیت دسترسی به منابع بانکی، تورم مزمن و نوسانات بازار سرمایه باعث شده تا ریسکهای تأمین مالی نسبت به سالهای گذشته پیچیدهتر شوند.
مهمترین مخاطرات تأمین مالی شرکتهای لیزینگ
۱. ریسک عدم تطابق سررسید منابع و مصارف (Mismatch Risk)
شرکتهای لیزینگ معمولاً منابع مالی را کوتاهمدت دریافت میکنند اما تسهیلات لیزینگ را با دورههای بازپرداخت میانمدت و بلندمدت اعطا میکنند.
پیامدها:
فشار نقدینگی
افزایش هزینه تمدید منابع
وابستگی مستمر به تأمین مالی جدید
۲. ریسک افزایش نرخ سود
در شرایط تورمی، هزینه تأمین منابع مالی به سرعت افزایش مییابد.
اگر:
منابع با نرخ بالایی نسبت به قراردادهای قبلی تأمین شود
حاشیه سود شرکت به شدت کاهش یافته و حتی ممکن است زیان عملیاتی ایجاد شود.
۳. محدودیت دسترسی به تسهیلات بانکی
بخش عمده منابع صنعت لیزینگ ایران از شبکه بانکی تأمین میشود.
مخاطرات:
سهمیهبندی اعتبارات بانکی
سختگیری در اعطای تسهیلات
الزام به ارائه وثایق سنگین
کاهش سقف تسهیلات اشخاص مرتبط
این موضوع رشد پرتفوی لیزینگ را محدود میکند.
۴. ریسک تمرکز منابع
بسیاری از شرکتهای لیزینگ به یک بانک یا یک سهامدار عمده وابسته هستند.
در صورت تغییر سیاست بانک، محدودیت نقدینگی بانک و تغییر سهامدار، شرکت های لیزینگ با بحران منابع مواجه خواهد شد.
۵. ریسک تورم
تورم بالا ارزش واقعی اقساط دریافتی آینده را کاهش میدهد.
به عبارت دیگر:
منابع امروز با ارزش بالا پرداخت میشود.
اقساط آینده با ارزش واقعی کمتر وصول میشود.
این موضوع بازده واقعی عملیات لیزینگ را کاهش میدهد.
۶. ریسک نقدشوندگی
ممکن است شرکت های لیزینگ در مقاطعی نتواند:
اقساط معوق را وصول کند.
داراییهای تملیکی را بفروشد.
منابع جدید جذب کند.
در نتیجه تعهدات جاری شرکت تحت فشار قرار میگیرد.
۷. ریسک بازار سرمایه
برخی شرکتهای لیزینگ برای تأمین منابع به انتشار اوراق یا ابزارهای مالی وابسته هستند.
چالشها:
افزایش نرخ بازده مورد انتظار سرمایهگذاران
طولانی شدن فرآیند انتشار اوراق
کاهش جذابیت اوراق در دورههای بیثباتی اقتصادی
۸. ریسک اعتباری مشتریان
هرچند این ریسک مستقیماً ریسک تأمین مالی نیست، اما تأثیر مستقیمی بر آن دارد.
افزایش نکول مشتریان باعث کاهش جریان نقد ورودی، افزایش نیاز به منابع جدید و افزایش هزینه تأمین مالی
میشود.
ریسک نوظهور: رقابت با فینتکها و لندتکها
در سالهای اخیر برخی لندتکها بدون محدودیتهای نظارتی مشابه شرکتهای لیزینگ فعالیت میکنند و از مدلهای تأمین مالی چابکتر بهره میبرند.
نتایج:
افزایش رقابت بر سر منابع مالی
افزایش هزینه جذب سرمایه
کاهش سهم بازار شرکتهای لیزینگ سنتی
راهکارهای پیشنهادی برای تصمیمات شرکتهای لیزینگ
1. تنوعبخشی به منابع مالی و کاهش وابستگی به یک بانک.
2. توسعه انتشار اوراق بدهی و صکوک.
3. افزایش سرمایه مستمر توسط سهامداران.
4. ایجاد کمیته مدیریت دارایی و بدهی (ALCO).
5. توسعه مدلهای تأمین مالی زنجیرهای و سندیکایی.
6. استفاده از ابزارهای نوین بازار سرمایه.
7. بهبود رتبه اعتباری شرکت جهت کاهش هزینه تأمین مالی.
نتیجه گیری:
درشرایط فعلی ایران، مهمترین تهدید صنعت لیزینگ نه کمبود تقاضا، بلکه دسترسی پایدار و کمهزینه به منابع مالی است.
شرکتهایی که بتوانند منابع خود را متنوع کنند، سرمایه خود را تقویت کرده و وابستگی به تسهیلات بانکی را کاهش دهند، از مزیت رقابتی پایدارتری برخوردار خواهند بود.
در مقابل، شرکتهایی که صرفاً متکی به استقراض از بانک هاهستند، در برابر شوکهای نرخ سود، تورم و محدودیتهای اعتباری آسیبپذیری بیشتری خواهند داشت.
میثم صابری، مدیر بازاریابی و عملیات لیزینگ شرکت لیزینگ انصار
https://www.chabokonline.com/fa/tiny/news-88669